تبلیغات
اَللّهُــــــمَّ عَجِّـــــــل لِوَلیِّــــــکَ الفَــــــرَج - مرگ و حضور پیامبر (ص) و حضرت على (ع)
دعای فرج

اَللّهُــــــمَّ عَجِّـــــــل لِوَلیِّــــــکَ الفَــــــرَج

ثـــقـــلـــین ، روایت خوشبختی ، ثروت و رستگــاریست و پلی است به سوی ظــهــور ...

مرگ و حضور پیامبر (ص) و حضرت على (ع)
مرگ و حضور پیامبر(ص) و امام علی (ع)

از جمله كسانى كه موقع جان دادن انسان ، به بالین او حاضر مى شوند، پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و امیرالمؤ منین علیه السلام و فرزندانشان مى باشند.
حاضر شدن
((پیامبر و على )) به بالین محتضر به این جهت است كه بر كارهاى او شهادت دهند و او را به ((فرشته مرگ )) معرفى كنند. اگر محتضر از اولیاء الله و دوستان و شیعیان امیرالمؤ منین باشد سفارش او را به ((ملك الموت )) مى كنند و مى گویند: اى ((گیرنده جان ها)) ملاحظه حال این محتضر را بكن ؛ زیرا او از دوستان و شیعیان ما مى باشد. ((ملك الموت )) هم ، با كمال مهر و محبت و به آسانى جان او را از بدنش بیرون مى آورد. بعد از مرگ در پیشانى آن مؤ من نوشته مى شود این شخص از دوستان و شیعیان على و اولادش مى باشد.
اما اگر انسان در حال مرگ ، ازم منافقان و دشمنان پیامبر اسلام و امیرالمؤ منین باشد. به
((ملك الموت )) مى گویند: این شخص از دشمنان ما خانواده بوده و در دنیا ارتباطى با ما نداشته است . هر جور صلاح مى دانى با او رفتار نما و قبض روحش كن . ((فرشته مرگ )) هم ، با شدت و سختى جان او را از بدنش به بیرون مى كشد. بعد از مرگ هم ، در پیشانى او نوشته مى شود. این شخص منافق است یا كافر. روایاتى در این باره آمده است ...


لطفا به ادامه مطلب بروید...
1 - حضرت على علیه السلام فرمود: هیچ كس نیست كه مرگش فرا رسد مگر آن كه پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و ائمه معصوم علیهم السلام همگى (با بدن مثالى ) نزد او مجسم و حاضر مى شوند به طورى كه آنان را مى بینند. اگر محتضر از مؤ منان باشد، وقتى ایشان را مى بیند به آنان علاقه پیدا مى كند و عشق مى ورزد. و اگر از مؤ منان نباشد هنگام مشاهده ایشان آنان را دشمن مى دارد و به دیدار آنان علاقه ندارد.(1)
2 - ابى حمزه ثمالى مى گوید: به امام باقر علیه السلام عرض كردم : هنگام مرگ ،
((فرشتگان )) با ما چه رفتارى دارند. فرمود: آیا مى خواهى ترا به چیزى بشارت دهم كه خوشحال شوى ؟ گفتم : آرى ، فرمود: هنگامى كه روح شخص مؤ من به گلویش رسد، رسول خدا صلى الله علیه و آله و امیرالمؤ منین علیه السلام نزد او حاضر مى شوند و در بالینش قرار مى گیرند.
حضرت رسول صلى الله علیه و آله به او خطاب مى كند و مى فرماید: آیا مرا مى شناسى ؟ من رسول خدا هستم . آنچه در پیش رو دارى از آنچه ترك مى كنى براى تو بهتر است . اى
((روح پاك )) به سوى رضوان و رضایت و خشنودى خدا خارج شو. امیرالمؤ منین هم همین جملات را مى فرماید.(2)
3 - در حدیث دیگرى آمده است كه امام صادق علیه السلام فرمود: هرگاه دوستى از دوستان ما در سكوت مرگ قرار گرفت . رسول خدا صلى الله علیه و آله و امیرالمؤ منین علیه السلام و امام حسن و امام حسین علیهم السلام نزدش حاضر مى شوند به طورى كه او ایشان رامى بیند و آن بزرگواران او را به بهشت و رضوان بشارت مى دهند. و اگر محتضر از دشمنان ایشان باشد هنگام ملاقات ، از دیدن آنان كراهت دارد و نمى خواهد كه با او روبه رو شوند.(3)
4 - امام صادق علیه السلام فرمود: دوستان و طرفداران امیرالمؤ منین علیه السلام در سه موضع آن حضرت را مى بینند به طورى كه از دیدن او شادمان مى شوند. 1 - هنگام جان دادن . 2 - نزد پل صراط یا هنگام عبور از آن . 3 - در كنار حوض كوثر.(4)
5 - امیرالمؤ منین علیه السلام در جواب یكى از شیعیان واقعى و اصحاب باوفایش به نام
((حارث بن اعور همدانى )) فرمود: اى حارث همدانى ! بدان ، هر كس از مؤ منان و منافقان كه بمیرد مرا مى بیند.(5)
6 - نیز حضرت رسول صلى الله علیه و آله فرمود: یا على ! دوستان و شیعیان تو در سه مكان وقتى ترا ببینند خوشحال مى شوند.
1 - هنگامى كه روح از بدن آنان خارج مى شود و تو شاهد بر ایشان باشى .
2 - هنگام سؤ ال نكیر و منكر در قبر در حالى كه تو آنان را تلقین مى كنى .
3 - هنگامى كه وارد بر خدا مى شوند (و در كنار پل صراط) در حالى كه تو آنان را مى شناسى .(6)
سه روایت آخر گویاى این است كه فقط امیرالمؤ منین علیه السلام موقع جان دادن به بالین محتضر حاضر مى شود. ولى از احادیث دیگرى كه در
((بحارالانوار)) آمده است : به دست مى آید كه پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و بقیه ائمه معصوم و حتى فاطمه زهرا علیهاالسلام كنار محتضر حاضر مى شوند.
خوشا بحال كسانى كه در دنیا اعمال شایسته اى انجام دادند و به دستورات پیامبر و ائمه معصوم علیهم السلام عمل كرده اند و هنگام مرگ ، آن بزرگواران را در كنار خود مى ببنند و با خشنودى و خرمى چشم از این جهان فرو مى بندند.
و آنان تا وقتى در دنیا به سر مى برند زبان حالشان چنین بوده است .
اى كه گفتى : فمن یمت یرنى
جان فداى كلام شیرینت
كاش روزى هزار مرتبه من
مردمى تا بدیدمى رویت




1-من لایحضره الفقیه ، چهار جلدى ، ج 1، ص 189.
2-تفسیر عیاشى ، بحارالانوار، ج 6، ص 178، حدیث 6.
3-تفسیر قمى ، بحارالانوار، ج 6، ص 180.
4-من لایحضره الفقیه ، چهار جلدى ها، ج 1، ص 191. روضة المتقین ، ج 1، ص 356.
5-بحار الانوار، ج 6، ص 181.
6-بحارالانوار، ج 6، ص 200 نقل از مشارق الانوار.


منبع:کتاب انسان از مرگ تا برزخ
مؤ لف : نعمت اله صالحى حاجى آبادى




طبقه بندی: واقعیتهای شب اول قبر،
برچسب ها:مرگ و حضور پیامبر (ص) و حضرت على (ع)، ثقلین، مرگ، رسول الله، امیرالمومنین،
[ یکشنبه 25 بهمن 1394 ] [ 04:59 ب.ظ ] [ انتظار سبز ] [ نظرات() ]

صالحون ، پاتوق عمارها ، اخبار

پشتیبانی

ابزار وبلاگ

SusaWebTools
SusaWebTools